🌭 Waar is de worst?
Hallo mensen. Wij zijn BengBeng en Zooki. Voordat we beginnen met dit verhaal hebben we een belangrijke vraag. Waar is de worst? Goed, nu dat uit de weg is, kunnen we praten over iets serieuzers. Wij wonen bij vrouwtje Krul (Michaela) en baasje Baard (Dennis). Michaela rijdt in een rolstoel. Wij vinden dat ideaal, want daardoor blijft zij altijd binnen knuffelbereik. BengBeng ziet zichzelf bovendien nog steeds als een puppy van acht kilo, ondanks dat de weegschaal hardnekkig 56 kilo beweert.
🌳 Het leven van een boxer
Iedere dag begint met een veiligheidscontrole. Leven onze mensen nog? Is de koelkast veilig? Zijn er worstjes verschenen? Daarna volgt de grote bosmissie met Dennis. Hij denkt dat hij ons uitlaat. Wij denken dat wij hem trainen. Het bos zit namelijk vol verdachte zaken. Takjes. Blaadjes. Eekhoorns. Takjes die zich vermommen als eekhoorns. Het werk houdt nooit op.
👀 Wat mensen zien en wat mensen missen
Veel mensen zien een boxer en zien alleen een kortsnuit. Een plaatje. Een discussie. Een regel. Wat zij niet zien zijn de duizenden momenten die een hond onderdeel maken van een gezin. Zij zien niet hoe wij naast Michaela blijven liggen wanneer een dag moeilijk is. Zij zien niet hoe wij Dennis iedere dag begroeten alsof hij drie jaar is weggeweest terwijl hij alleen vuilnis heeft buitengezet. Achter ieder ras zit een karakter. Achter iedere boxer zit een clown met een enorm hart.
🩺 Gezondheid is geen bijzaak
En precies daar ontstaat het misverstand. Liefhebbers van kortsnuiten willen gezonde honden. Daarom zijn gezondheidsonderzoeken zo belangrijk. Een goed voorbeeld daarvan is de BOAS-test. Toen wij die naam voor het eerst hoorden verwachtten wij eerlijk gezegd een nieuwe worstsoort. Helaas. De BOAS-test kijkt naar de ademhaling van kortsnuitige honden. Verantwoordelijke fokkers gebruiken zulke onderzoeken om gezondheid mee te nemen in hun fokbeleid. Dat is belangrijk, want een boxer moet kunnen rennen, spelen, ravotten en als een dolle door het bos kunnen vliegen.
💭 Waarom dit ons zorgen baart
Toch voelen veel liefhebbers dat de toekomst van kortsnuitige rassen onder druk staat. Dat raakt ons. Niet omdat problemen genegeerd moeten worden, maar omdat er een verschil bestaat tussen verbeteren of verdwijnen. Gezonde, verantwoord gefokte honden verdienen een toekomst. Wanneer niemand meer het verhaal vertelt achter deze rassen, blijft alleen het stereotype over.
📸 Kijk naar de foto
Kijk eens naar de foto op de cover. Eentje ligt ondersteboven. De ander hangt erboven. Er is modder. Er zijn takken. Er is chaos. Dat is geen probleem. Dat is boxer-zijn. Geen enkele boxerbezitter kijkt naar zo’n foto en denkt: wat keurig. Nee. Die denkt: herkenbaar. En precies dat karakter maakt deze honden zo bijzonder.
“ Boxerus Enthousiastus. Uitgestorven tijdens het achtervolgen van iets dat achteraf een boomstronk bleek te zijn.
🕰️ Stel je eens voor
Stel je voor dat een kind over twintig jaar vraagt wat een boxer was. Dat mensen moeten antwoorden dat ze die vroeger hadden. Alsof we museumstukken zijn geworden. Boxerus Enthousiastus. Uitgestorven tijdens het achtervolgen van iets dat achteraf een boomstronk bleek te zijn. Dat idee vinden wij verschrikkelijk. Daarom vragen wij aandacht voor het behoud van gezonde kortsnuiten.
❤️ Onze oproep
Verdiep je in de feiten. Praat met fokkers. Leer wat gezondheidsonderzoeken zoals de BOAS-test betekenen. Steun iedereen die werkt aan een toekomst waarin gezonde kortsnuiten kunnen blijven bestaan (zoals KBB). Want uiteindelijk gaat dit niet alleen over hondenrassen. Het gaat over familieleden op vier poten. Over herinneringen. Over vriendschap. Over liefde.
Met kwijlende groet.
BengBeng – 56 kilo liefde met remproblemen
bazOOka (Zooki) – 43 kilo chaos met goede bedoelingen
